چاه‌های نفت دارای خط لوله‌اي مي‌باشد كه هيدروكربن‌ها را از مخزن به سطح مي‌كشاند. كاركرد مخزن تحت فشار بستگي به عملكرد لوله فولادي كه درون چاه قرار مي‌گيرد، دارد. اين لوله به نام لوله جداره‌گذاري مشهور است و تا پايان عمر چاه يكپارچگي چاه را تضمين مي‌كند. طراحي صحيح لوله جداره‌گذاري و در نظر گرفتن تمام نيروها و فاكتورهاي محيطي مربوطه، از اهميت حياتي برخوردار است.

اطراف لوله جداره‌گذاري را سيمان مي‌پوشاند. سيمان، لوله جداره‌گذاري را در برابر نيروهاي وارده محافظت مي‌كند و از زوال آن در طولاني مدت جلوگيري مي‌كند. سيمان از خوردگي لوله جداره‌گذاري بر اثر وجود آب نمك‌دار در طبقات مختلف خاكي جلوگيري مي‌كند. همچنين سيمان وظيفه دارد از نفوذ آب و گازهاي مختلف موجود در طبقات زمين به فضاي حلقوي لوله جداره‌گذاري ممانعت به عمل آورد.

از وظايف ديگر سيمان، آب‌بندي كردن بخش‌هايي از چاه مي‌باشد كه گل حفاري از آنجا نشت كرده و وارد طبقات خاكي مي‌شود. مي‌توان با استفاده از سيمان چاه را بست و از خروج گاز و ساير سيالات از آن جلوگيري نمود. در نهايت با سيمانكاري مي‌توان بخش انتهاي چاه را آب بندي كرده و چاه ديگري را با فاصله از چاه قديمي حفر نمود.

اسیدکاری چاه در جهت افزایش نفوذ پذیری سنگ مخزن و افزایش دبی چاه نفت به کار می‌رود. پس از حفاری چاه در جهت زدودن مواد چسبنده‌ی گل حفاری و همچنین از بین بردن تکه‌های سنگ مخزن که در چاه باقی مانده این عمل انجام می‌شود و به طور کلی روش کار به این صورت می‌باشد که اسید را که انواع مختلفی دارد در سر چاه آماده ساخته و به چاه تزریق می‌شود.